Discopolowiec

Analiza piosenki disco polo

Niebieskie oczy miała
a potem wyjechała

La la la la la la la
La la la la la la la la
Tak tak tak tak tak tak
nie nie nie nie nie nie
Zdradziła zdradziła MNIE

I nic mi nie zostało
zacz─ů┼éem pi─ç kakao

La la la la la la la
La la la la la la la la
Tak tak tak tak tak tak
nie nie nie nie nie nie
Zdradziła zdradziła MNIE

A kiedy powróciła
do domu moja miła

La la la la la la la
La la la la la la la la
Tak tak tak tak tak tak
nie nie nie nie nie nie
Zdradziła zdradziła MNIE

Podmiot liryczny – dok┼éadnie JA liryczne – jest w stanie za┼éamania nerwowego. Cz─Östo powtarzaj─ůce si─Ö s┼éowa `la la laÔÇŽ` ┼Ťwiadcz─ů o emigracji wewn─Ötrznej, zadumaniu, romantycznym roztargnieniu, co nasze JA liryczne potwierdza brakiem zdecydowanego stosunku do sprawy (`tak takÔÇŽ nie nie`). Bohater wiersza nie wie, czy ma ├│w rozdzia┼é swojego ┼╝ycia zamkn─ů─ç za sob─ů: `zdradzi┼éa mnieÔÇŽtak tak`, chce zapomnie─ç, z┼éy i bu┼äczuczny, ale nie potrafi zrozumie─ç. Chce, lecz nie mo┼╝e pogodzi─ç si─Ö z t─ů mysl─ů (`nie nieÔÇŽ`)

Bohater jest niczym rozdarta sosna – wida─ç tu nawi─ůzanie do poezji M┼éodej Polski, modernistyczno-hedonistyczne podej┼Ťcie do ┼╝ycia. K. Przerwa-Tetmajer jest wyra┼║n─ů inspiracj─ů. Symbol rozdartej sosny odzwierciedla rozdarcie wewn─Ötrzne naszego JA lirycznego. Nawi─ůzanie do poezji M┼éodej Polski wida─ç r├│wnie┼╝ w drugiej strofie. Bohater wiersza topi swoje ┼╝ale w u┼╝ywkach. Co prawda nie wspomina o nirwanie czy alkoholu, lecz stara si─Ö zapomnie─ç o ukochanej przez zatopienie si─Ö w innej pasji – jest ni─ů picie kakao. Nasz bohater jest nowoczesny, prowadzi ekologiczny tryb ┼╝ycia, dlatego woli zdrowe, pe┼éne energii i bia┼éka kakao od destruktywnego alkoholu.

Ukochana naszego bohatera powr├│ci┼éa, lecz nie zmieni┼éo to nastroju podmiotu lirycznego. Wci─ů┼╝ pr├│buje pami─Öta─ç, co ona mu zrobi┼éa (`zdradzi┼éa mnieÔÇŽtak takÔÇŽ`), lecz nie mo┼╝e si─Ö z tym pogodzi─ç (`nie nieÔÇŽ`). Bohater jednak zaobserwowal zmiany w wygl─ůdzie swojej lubej, najwyra┼║niej nie za bardzo wie, czym jest czteroodn├│┼╝owa nowo┼Ť─ç w brzuchu lubej. Wie natomiast jedno: ┼╝e jego luba go zdradzi┼éa.

Co mo┼╝na natomiast powiedzie─ç o samym podmiocie lirycznym? Jest na pewno amatorem blondynek, poniewaz w 98% osoby posiadaj─ůce niebiesk─ů barw─Ö t─Öcz├│wek (`niebieskie oczy mia┼éa`) maj─ů r├│wnie┼╝ blond wlosy. Jest to oczywisty wynik genetycznego dziedziczenia pigmentu. jego brak decyduje o jasno┼Ťci cery, w┼éos├│w oraz oczu.

Jego ukochana natomiast najwyra┼║niej jest blondynk─ů, kt├│ra nie znalaz┼éa w ramionach naszego JA lirycznego uj┼Ťcia dla swojego temperamentu, mimo ┼╝e ┼╝ywi do niego ogromne uczucie. Potwierdzenie powy┼╝szego znajdujemy w s┼éowach: `a kiedy powr├│ci┼éa do domu moja mi┼éa`. Wr├│ci┼éa w stanie b┼éogos┼éawionym, co ┼Ťwiadczy, ┼╝e niczym bohaterka `Stu lat samotno┼Ťci` G.G. Marqueza – niezrozumiana, niedopieszczona, spragniona fizycznych czu┼éo┼Ťci – uciek┼éa od naszego bohatera, by znale┼║─ç to w┼éa┼Ťnie, czego szuka┼éa.

Jednak nie zapomnia┼éa o ogromnych pok┼éadach mi┼éo┼Ťci (my┼Ťl─Ö, ┼╝e nie b─Ödzie nadinterpretacj─ů, je┼Ťli dodam, ┼╝e platonicznej) do swego ukochanego i wr├│ci┼éa do niego, wiedz─ůc, ┼╝e ten dobry cz┼éowiek j─ů zrozumie i wybaczy. O ile oczywi┼Ťcie zrozumie, sk─ůd si─Ö wzi─ů┼é jej odmienny stanÔÇŽ

Mamy do czynienia z pi─Öknym tekstem, g┼é─Öboko zarysowan─ů, skomplikowan─ů sylwetk─ů psychologiczn─ů naszych bohaterow. On cierpi, bo zosta┼é zdradzony – ale nie mo┼╝e si─Ö z tym pogodzi─ç. Wci─ů┼╝ kocha swoj─ů lub─ů. Ona – szukaj─ůca czego┼Ť wi─Öcej, ni┼╝ jej nasze JA liryczne mo┼╝e da─ç. Niczym Jagna z Reymontowskich `Ch┼éop├│w`ÔÇŽ

Autor tekstu niezaprzeczalnie musia┼é d┼éugo prowadzi─ç psychoanaliz─Ö archetyp├│w dla swoich bohaterow. Wzruszaj─ůcy, pe┼éen nawi─ůza┼ä do klasyki literatury tekst!

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading...
Średnia ocena 5,00 na 5

No Comments

Dodaj komentarz