Howard czuł się winny całe dni. Nieważne jak

Howard czu┼é si─Ö winny ca┼ée dni. Niewa┼╝ne jak bardzo stara┼é si─Ö zapomnie─ç, nie m├│g┼é. Poczucie winy i wstydu nie opuszcza┼éo go ani na chwil─Ö. Nie pomaga┼éo, ze ca┼éy czas powtarza┼é sobie: „Howard, nie martw si─Ö tym. Nie jeste┼Ť pierwszym lekarzem, kt├│ry sypia ze
swoj─ů pacjentk─ů, na pewno nie b─Ödziesz ostatnim. Na dodatek nie masz ┼╝adnych zobowi─ůza┼ä, wi─Öc nie trap si─Ö ju┼╝!” Ale glos wewn─Ötrzny przypomina┼é mu: „Howard, ale ty jeste┼Ť weterynarzem…”

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Oceń pierwszy!
Loading...

No Comments

Dodaj komentarz